De leegloop bij RSC Anderlecht heeft intussen een punt bereikt waarop klassieke oplossingen niet langer volstaan. Volgens meerdere bronnen heeft de Brusselse club daarom advies ingewonnen bij KAV Dendermonde. Dat vernam De Klaptand.
Het wordt voorlopig maar niet rustig in en om Anderlecht. Na het ontslag van Besnik Hasi en het vertrek van assistent-coach Edward Still is Olivier Renard de volgende die mag opkrassen. De technisch directeur betaalt het gelag voor de tegenvallende sportieve resultaten. Vorige week hield assistent Lucas Biglia ook al de eer aan zichzelf.
De Brusselse recordkampioen, die de voorbije jaren trainers, sportieve directeurs, clubiconen en een groot deel van zijn geloofwaardigheid zag vertrekken, zou in de zoektocht naar expertise in het omgaan met structureel verval de voorbije dagen aangeklopt hebben bij KAV Dendermonde.
De keuze is minder vreemd dan ze lijkt. KAV Dendermonde geldt al jaren als een club die ervaring heeft met vertrekken. Spelers vertrekken. Trainers passeren. Bestuursleden verdwijnen geruisloos. En toch wordt er elke zondag gewoon afgetrapt.
Het stamnummer 57 is de voorbije jaren uitgegroeid tot een referentie in het overleven zonder verwachtingen. Geen projecten, geen doorstarts, geen wederopstandingsterminologie. Elk seizoen begint opnieuw met goede moed, beperkte middelen en de stille zekerheid dat het nooit écht erger kan worden. Een vorm van realisme waar men in Brussel steeds vaker met jaloezie naar kijkt, want ook Anderlecht wordt stilaan een club die voortdurend herbegint, zonder ooit ergens aan te komen.
Volgens onze informatie was Anderlecht vooral geïnteresseerd in het Dendermondse model van verwachtingsmanagement. Geen grootse aankondigingen. Geen vijfjarenplannen. Geen slogans die sneller verdwijnen dan de mensen die ze uitspreken. Bij KAVD noemt men dat geen gebrek aan ambitie, maar tijdswinst.
Het gesprek zou opvallend open zijn verlopen. Namen als Hasi, Still, Renard en Biglia vielen zonder gêne. Niet als schuldigen, maar als symptomen. Ook het omgaan met trainerswissels kwam aan bod. ‘Bij ons wisselen de namen ook’, klonk het in Dendermonde. ‘Alleen doen wij niet alsof het telkens een keerpunt is.’
De centrale vraag in de gesprekken zou ‘hoe overleef je als club wanneer niemand nog zeker is wie morgen verantwoordelijk is?’ geweest zijn. Het antwoord uit Dendermonde was eenvoudig: door te stoppen met doen alsof stabiliteit nabij is. ‘Wij beloven niets’, zou KAVD hebben gezegd. ‘Dat scheelt tijd. En ontgoocheling.’
