Koeltechniekfirma Busschaert beleeft zijn spreekwoordelijke 15 minutes of fame nu het in het oog van een mediastorm is beland door een anonieme klacht wegens vrouwonvriendelijke reclame. De afbeelding van twee citroenen, gepaard met de slogan ‘Wil jij het ook zo fris?’ triggerde bij minstens één burger zure oprispingen. Zaakvoerder Lieven laat zich de aandacht welgevallen en reageert relativerend en gevat. Hij paste ondertussen zelfcensuur toe en plakte – onder het gretige oog van de camera – de ‘citroentepels’ zedig af.
Case closed?! Dat zou je denken. Uit goede bron kon De Klaptand vernemen dat er in het Dendermondse wel vaker klachten worden neergelegd wegens wansmakelijkheid – en dan gaat het een keertje niet over het getalm rond de Oude Vest of het aberrant gefoefel in het UMA-dossier – of seksualisering. Citroengate is kennelijk slechts het topje van de ijsberg.
Veel klachten gaan overduidelijk over de bushy plantsoenen en parken die volgens omwonenden slecht worden onderhouden door de groendienst. ‘Al dat gewoeker ziet er niet alleen onfatsoenlijk uit, het zorgt ook voor onhygiënische beestjes. Wij zagen ’t boeltje liever netjes getrimd. Zeker bij de randjes.’
Nogal wat inwoners tonen zich verontrust dat ze in de binnenstad steevast wordt geconfronteerd met ‘die gore, natte sleuf’. De Oude Dender, dus. Dat die in de zomer dan ook nog eens wordt gebruikt voor plezier en vermaak door er met ‘snikkelvormige supboards’ of ‘zaadcelachtige kano’s’ doorheen te glijden vinden ze er helemaal over.
Een andere steen des aanstoots zijn de bruggen die als ‘glooiende, gewillige en uitnodigende bilpartijen’ over onze rivieren, beken en sporen gedrapeerd liggen. ‘En onze kinderen moeten daar alle dagen over wanneer ze naar school gaan, mevrouw!’
Maar de stekeligste doornen in menig oog zijn de Dendermondse torens, die zich ‘schaamteloos en exhibitionistisch als harde kloppende roedes’ willens nillens en sneldersgewijs etaleren aan wie maar passeert. Door de korte, dikke Onze-Lieve-Vrouwekerktoren en de patserige gerechtshoftoren voelen velen zich gepaald. Maar ’t is vooral de belforttoren die bij de meeste klagers in het verkeerde keelgat schiet. ‘Dat het belfort al eeuwenlang patriarchaal, erectiel en fallisch boven de stad toornt en daarbij om de vijftien minuten zijn krachtige klokkenspel demonstreert, getuigt van een toxische mannelijkheid die niet meer in deze tijdsgeest past’, klinkt het unisono.
