De Dendermondse rockband The Father, The Son and The Holy Simon zal woensdagavond tijdens de Music Industry Awards (MIA’s) bekroond worden met een Lifetime Achievement Award. Dat vernam de muziekredactie van De Klaptand.
Woensdagavond worden in de Brusselse ING Arena de Music Industry Awards uitgereikt. Er zijn elf publiekscategorieën en zes sectorprijzen. Met in totaal negen nominaties ligt Pommelien Thijs op koers om het grote prijsbeest van de avond te worden, maar ook de Dendermondse rockscène mag feesten.
Traditiegetrouw worden tijdens de MIA’s ook enkele carrièreprijzen uitgereikt. Naast Axelle Red en muziekuitgever Hans Kusters zal dit jaar ook The Father, The Son and The Holy Simon in de bloemetjes worden gezet.
De band begon destijds als powertrio en bouwde vrijwel meteen een stevige livereputatie op met hun snoeiharde, compromisloze bluesrock. Dit jaar vieren ze hun twintigste verjaardag, die binnenkort wordt gemarkeerd met een verjaardagsconcert in de Brusselse rocktempel Ancienne Belgique.
Om het feestjaar extra luister bij te zetten besliste de organisatie achter de MIA’s recent om de band ook een Lifetime Achievement Award toe te kennen. Volgens de organisatie is de award een bewijs dat volhouden, zelfs zonder duidelijk plan of eindpunt, uiteindelijk loont.
‘Jarenlang opereerde de band in de schemerzone tussen cult en koppigheid, met optredens die legendarisch waren voor wie erbij was en onbegrijpelijk voor wie dat niet was. Alleen al daarom is deze award op zijn plaats’, klinkt het.
‘De band is al decennia actief en slaagde er in die periode in om consequent buiten elk dominant narratief te blijven. Geen doorbraak, geen comeback, geen definitieve ondergang. De Lifetime Achievement Award wordt traditioneel toegekend aan artiesten die “het landschap mee vormgaven’, maar in dit geval lijkt het landschap vooral rond de band te zijn veranderd, terwijl zij zelf grotendeels bleven waar ze waren’, aldus nog de jury.
‘Deze award is een een ode aan het uithoudingsvermogen van de band, want ondanks een gebrek aan stadionhits, streamingrecords of internationale doorbraak blijft de band consequent weigeren om te stoppen.’
‘We willen de band, die al decennia meedraait zonder ooit echt mee te draaien, belonen voor een loopbaan die zich vooral onderscheidde door volgehouden aanwezigheid. Ze waren er altijd. Soms op het juiste moment, vaak ook niet. Maar altijd’, besluit het het juryrapport.
