De Dendermondse Scholen redden zieltogend RSC Anderlecht

Met een forse injectie van 5.340.000 euro (voor het gemak afgerond tot 5 mln., want kleingeld doet er niet toe, red.) trachten De Dendermondse Scholen de noodlijdende voetbalclub RSC Anderlecht uit het slop te trekken. “We hebben ontdekt hoe we via de Vlaamse Overheid een financiële goudader kunnen aanboren”, glundert schepen van Onderwijs Martine Van Hauwermeiren (CD&V). “Je dient vanuit de provincie een projectje in met wat tags als ‘toekomstgericht’ en ‘innovatief’. Jackpot gegarandeerd. Elke keer koekenbak!”

“Het is een publiek geheim,” gaat de schepen verder, “dat de volgende Minister van Onderwijs de koepels gaat opheffen en één onderwijsnet zal creëren. In Dendermonde hebben we daar in alle stilte al op geanticipeerd door de scholen van alle gezindten te verenigen onder de noemer ‘DDS’. Dat staat voor ‘De Dendermondse Scholen’. Wij hebben dus plaats met hopen voor alle huidige en toekomstige generaties. Zij kunnen genieten van degelijk en modern onderwijs in ruime, ecologische en hoogtechnologische lokalen en werkruimtes, dus al die subsidies hebben we eigenlijk niet meer nodig. Vandaar deze investering.”

“We hebben voor Anderlecht gekozen omdat we ons enerzijds als stad herkennen in het clubprofiel: nét niet, wel willen maar eigenlijk niet kunnen, maar toch hoog van de toren blazen én ze hebben ook last van verwende hangjongeren. Anderzijds omdat RSCA ook belang hecht aan de eigen jeugd. ‘In Youth We Trust’, weet-je-wel?”

Als tegensprestatie voor het aanvaarden van de sponsoring, eist Anderlecht-voorzitter Marc Coucke wel zijn zitje op als algemeen directeur van DDS. “Ik ben erg vereerd met de plaats die ik krijg door ze zelf op te vorderen”, zegt een bescheiden Coucke. “In ruil daarvoor ontvangen De Dendermondse Scholen 630 (!) plaatsen in onze prachtige tribune.”

“Ik denk trouwens dat de rol van schooldirecteur me perfect zal liggen. Bij Pairi Daiza heb ik genoeg ervaring opgedaan met het runnen van een dierentuin. Die tools zal ik in Dendermonde makkelijk kunnen toepassen. Want zeg nu zelf… Waarin verschilt zo’n leraarszaal van het bonoboverblijf? Zijn secretariaatsmedewerkers ook niet gewoon de koala’s van het geheel? Beetje zitten. Beetje eten. Beetje rondkijken. Beetje scharten. En die leerlingen? Van hen wordt toch niet meer verwacht dan dat ze af en toe op commando kunstjes opvoeren? Net zoals papegaaien af en toe voor publiek trucjes moeten uithalen op een trottinette en enkel nootjes krijgen als ze hun trainer imiteren?”

About Suzanne L. Vordmann

Avatar
Epigrafe, grafologe en verwoed scrabbelaarster. Schrijft omdat er op Brussel-Vlaams en Rijsel-Frans toch niks meer te beleven valt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*